Блогоо нээснээс хойш жаахан зав муутай шалгалт шүүлэг гээд хэхэ яджиыхад оюутан гэжугаа хэхэ
за энэ удаа би өөрийн бичиж буй эссэ ч юмуу бодол ч гэх юмуу ямартай ч тэрнээсээ хуваалцая
Тэд хэзээ ч азтай байдаггүй, тэднийг хэн ч мэддэггүй, тэд бол хэн ч биш зүгээр л нэргүй зарц
Тэдэнд үг хэлэх үзэл бодлоо чөлөөтэй илэрхийлэх тэр ч бүү хэл нийгмийн харилцаанд хүүхдийн эрхийнхээ дагуу орж чаддаггүй ерөнхий ойлголт бол тэд хэн ч биш
Монголчууд ер нь бол бүх хүн тэр сексдээ дуртай ...тэд хүссэн үедээ хаана ч хэнд ч хамаагүй шахаж орхидог тэдэнд бол хоромхон зуурын жаргал гэвч...
Арван сарын дараа тэр ажлын үр дүн биелэлээ олно гэвч тэр хүү өөрийн аав ээж буюу өнөр гэр бүлдээ төрдөг нь ховор
За тэрүүн дээрээ ирэхээрээ бүр юм юм болно чиний ч хүү миний ч хүү зарим нь бүр шар торонд хийгээд хаяж орхино тэрүүхэндээ тэгэс гээд л шуугиад л шаардлагатай бол сонинд бичээл өнгөрнө
Гэвч хүүхдийг хэн ч анзааралгүй мартаж орхино...
Яг тэнд хүүхэд хаа нэгтээ, хаа нэгтээ...ямартай ч тэдний хэн нь ч амьдралд дургүй
Ийм л үгээр ч илэрхийлэгддэггүй ....
Тэдний амьдрал бол үргэлж хар дарсан зүүд...
Тэдэнд нэр төр алдар гавъяа ер нь л бүхий л юм байхгүй тэдэнд зөвхөн зодуур нүдүүр хараал гэр бүлийн хүчирхийлэл дээд зэргийн сэтгэлийн зовлон бас тэдэнд зөвхөн тэд л байдаг тэдэнийг бурхан хүртэл мартсан...
үргэлжлэл бий...
